Marya schrijft...

zaterdag 30 juli 2011

FF iets anders

Het is zomervakantie. Voor mij betekent dit lange avonden thuis en daarmee alle tijd om te twitteren. Zelfs tijd te over om de wekelijkse #FF eens op een andere manier te presenteren. Hieronder het resultaat van een korte, hevige tijdlijnvervuiling...

Het Twitterweekverslag
En weer was het een gezellige twitterweek verder waarin…

@cinsalsa in haar regenjas twee keer mocht barbecuen,
@EmmaFasol haar verjaardag vierde,
Solly @koddelijntje veulsteveul campingkoffie dronk en op d’r hogehakkenklompen door de regen stampte,
@FadiEsak heerlijk uitgeslapen heeft,
@carmen1157 geen papagaaien kon opvoeden,
@rjvanhouten en @WilVonk kozen voor puur natuur,
@MarloesGrimberg heel errug verliefd werd,
@wil67b mij door de kamer liet rollen van het lachen,
@McHollander ontdekte dat zijn broer toch echt een hork is,
@WimSpijkers chica’s achterna reisde,
ik even heerlijk tegen @_Els2_ aan mocht mekkeren,
@YvonneAndringa haar 5000ste tweet heeft geschreven,
@wellbeing42 en @coach_char niet konden wachten op welkomstdmmetje van @enthousiasmeur,
ik @Womansmission ineens miste en terugvond,
@Cleo_Smile @1Dondersteentje aan haar eerste tiental hielp,
@kaleries een blub-ava presenteerde,
@mariekebaan maar liefst 8 druppels op haar hoofd kreeg
@Lousjekoesje mij ‘n schrijfvriendin noemde,
@graat razendsnel door de tijdlijn spurtte,
@Alicewereldje geen kommersjeele boterham bliefte,
@debuski zich geen zorgen hoefde maken over Lotje,
@Purimahuwa terecht kwaad werd,
@willembochmann niet naar de bieb ging,
@arjanvandermeij geen Harry Potter teksten onder zijn neus duldde,
@randyeichhorn in het verkeerde bos wandelde,
@EBuitenhuis @PetervanBaalen en @CreativeImpulse de zomerse lachspierles aan hun neus voorbij lieten gaan,
@heidtjepeidje haar dochter een kunstwerkje opleverde,
@sylviafase alleen een warme stortdouche wenste,
@liekelamb over Memory Lane wandelde en een aardbeientaartje miste en wilde @RicardLamb mijn vuile was niet buiten hangen,
@anneeke Lucy bewonderde,
@merootje flink in de tijdlijn swifferde,
@GewevenSpinsels mij beroerde,
de grote Seizoensregulator zich noch door @BaronDragonder noch door @ut_engelke in het zonnetje liet zetten,
@tiffjeb dat gips zo zat werd,
@marco_simons een Schots hoekje kreeg en mij dit het gezelschap van @urichs @FienOnline @MarcoTekloeze opleverde,
@dennixdewit, @karinhultink, @koddelijntje, @Olfertjan, @Liannoss en ik zeer onder de indruk waren van Noors ooggetuigenverslag,
@EdNissink niet wist wat hem overkwam,
@Tikkeltjes de voeten droog heeft gehouden,
@de_professor een smakelijk ontbijtje serveerde, twee keer zelfs
@DanielleHermans uitgegroeide tot volleerd kokendwatermierenbegieter,
@Basssiiii een volksverhuizing organiseerde,
@gingeraleplus die vervelende oplapmand echt zat is geworden,
@Stoutmoedig volop aanwezig was,
@Kanteldenker een naar weekend beleefde,
de droppies van @AnjaAgain haar Maastrichtse toko onveilig maakte,
@Mandalain en ik ‘n fantasieloze haarbal op de bank zagen zitten,
@Yetvpk van campingavonturen ging houden,
Karel de Kat @RebelJeans, @InekeBuijs en @kittyschaap verbaasde.

Zo, op naar volgende week.

Kijk goed en je ziet hem gluren. Hint: rechtboven regenpijp.

woensdag 1 juni 2011

Afgedankt

Ze was bijstandsmoeder. Op haar 45ste ingeruild voor een jonger exemplaar. Die actie zorgde voor grote paniek. Ze was zo afhankelijk. Van veel zaken had ze totaal geen kaas gegeten. Ze leerde girokaarten invullen, kreeg een flat en een deeltijdbaan.

En toen werd ze ziek. Ernstig ziek. Belandde in de bijstand en niet zoveel later in een verpleeghuis. De eerste maanden was de zorg goed. Tot er een nieuwe, hervormende directeur aangesteld werd. Zonder familie was zij in de laatste weken van haar leven niet meer buiten geweest.

Zeven jaar geleden is zij gestorven. Wij missen haar vreselijk en denken tegelijkertijd: Beter zo. Nu hoeft onze moeder die financiële uitkleedpartijen niet meer mee te maken. Dat had ze niet gered.

zaterdag 28 mei 2011

Uit het diepe (1/2)

De zon straalt. Badgasten krioelen onbekommerd over het strand. Als in een mierennest. Die ogenschijnlijke chaos heeft een hypnotiserende werking op haar onrustige geest.
Minutenlang staart ze omlaag. Veilig op het dakterras, twaalf hoog. Dit penthouse had haar thuis moeten worden. Maar de prijs die zij daar dagelijks voor betaalt is hoog.

Na een moeizaam huwelijk heeft hij haar opgeraapt. Haar hang naar liefde en luxe belonend en bespelend. Langzaam maar zeker werd zij de speelbal van zijn nukken en verloor zij haar identiteit.

Ze loopt naar de rand. Aarzelend. De zee is rustig maar golven van emotie overspoelen haar gedachten. Ze kan niet meer, wil niet meer. ‘Helena?’ Ze verstijft, draait zich langzaam om en glimlacht. Nog één keer.

Geplaatst door Leon za, juli 02, 2011 15:05:20

Prachtig.

zaterdag 21 mei 2011

Loslaten

Ze is verliefd. Zo verliefd op zijn lieve glimlach en die staalblauwe ogen die haar soms vragend, soms plagend aankijken. Samen verkennen zij het leven, leren van elkaar en bouwen aan zijn toekomst. Hij kan niet zonder haar.
Mooie momenten zijn dierbare herinneringen geworden. De verliefdheid is een diep houden van geworden. Ze zijn niet langer onafscheidelijk. Hij kan zonder haar.

Hij is verliefd. Zo verliefd op haar lieve glimlach en stralende ogen. Zij verkennen het leven, leren van elkaar en bouwen aan de toekomst. Samen gaan ze veel mooie momenten beleven.

Ze kijkt hen na, glimlacht. Even huppelt daar haar kleine, blije mannetje. Dan draait het stel zich om. Ze zwaait naar twee prachtige volwassenen en hoort: “Daag, mam.”

donderdag 19 mei 2011

Memento mori

Kopje thee, krantje. Haar zaterdagochtendritueel. Daar staat het, zwart op wit. Ze slikt en laat haar gedachten teruggaan in de tijd. Naar haar jeugdjaren, naar een verleden waarin alles toekomst had. Naar haar held, haar voorbeeld, haar vader.

Ze nipt aan haar thee en realiseert zich dat zij twintig jaar geleden al afscheid van hem heeft genomen. Nooit twijfelde zij aan die beslissing. Niet op haar huwelijksdag, niet toen haar kinderen geboren werden. Hij wilde geen vader zijn en zeker geen opa.

Heel even vraagt ze zich af waarom ze niet huilt. Er zijn geen tranen meer. Die zijn allemaal gehuild. Toen, in de tijd dat de man in het familiebericht langzaam maar zeker het leven van haar vader beëindigde.